That dream proposal :”>
Yung simple lang. Hindi magarbo kahit kayong dalawa lang. Tapos isusurprise ka nya :>
Di maiiwasan ng babaeng ang isipin ang proposal at kasal nya, hindi man kasing uso ang kasal ngayon kesa nuon. minsan masarap pa rin mangarap.
Mabuti akong anak.
Im losing my mind! Mababaliw na ko.
Ano bang meron sakin?! Bakit pinagkakait sakin ang kaligayahang minsan ko lang naman hinihiling. BAKIT?! di ko lubos na maisip. Nagkulang ba ko? Jusko! Buong buhay ko wala na kong ginawa kundi sumunod! Hindi ko ba na earn ung freedom na dati ko pa nililimos?
Hindi purkit nagkaanak ako, eh wala na kong ginawang tama. Buong buhay ko pinili kong umoo na lang kapag may ayaw kayo na gusto ko, pinili kong hindi lumaban sa twing di nyo ko papayagan. Hindi ako sumasagot. Wala akong ginagawa. Sa tuwing binibigyan nyo naman ako ng chance magsalita. wala din, ako pa rin ang laging talo dahil papunta pa lang ako pabalik na kayo diba?! pabalik na pala kayo eh. Eh di alam nyo kung ano nararamdaman ko. Napagdaanan nyo din, alam nyo pero ginagawa nyo pa in sakin.
Kaya ako takot. Tinuruan nyo kong matakot sa magulang, tinuruan nyo kong magtimpi kahit minsan dapat na ko magsalita. mas pinili kong maging mabuting anak na kahit kailan hindi nyo naappreciate. Lagi na lang may rason para maging disappointed. Lagi na lang may rason para maghigpit lalo. Sakal na sakal na ko!!!! Putangina!!!
Hindi ko sisisihin ung nabuntis ako kaya di ko naenjoy pagkadalaga ko. Dahil naging masaya ako nung dumating si chase, siya ung nagpakita na hindi ko dapat gawin sa kanya ung mga ginagawa nyo sakin. Hindi ako nagenjoy dahil pinagkait sakin ung freedom na un dati pa. Pota kahit nga overnight sa pinsan di nyo ko pinapayagan, ganyan kayo kawala sa lugar.
Hindi pagprotekta un. Bilang isang magulang dapat nakikita nyo epekto ng ginagawa nyo. Alam kong alam nyo ung pakiramdam ng pilit kang hinahawakan ng mahigpit. Bakit ginagawa nyo sakin? At bakit sakin lang? Mas nagkaron pa ng freedom mga kapatid ko!
Hindi sa lahat ng oras dapat mong pigilan ung taong importante sayo dahil pinopeotektahan mo sya. Minsan kailangan mo lang talagang magtiwala sa kanya na kaya din nyang protektahan sarili nya
Everybody deserves to be happy. Why not me?
Yung di mo na alam kung san ka lulugar
Hindi ba ko importante?
If we dont trust our children, how will they ever become trustworthy?
Im just finding ways for you to trust me.
You’re only alive because it’s illegal to kill. But inside my head, you died a thousand times already. In thousands of ways too.
Ang hirap ng wala ka man lang mapagsabihan ng nararamdaman mo. Yung tipong makikinig lang sya sayo at dadamayan ka sa problema mo ng walang negative side comments tapos habang pinakikinggan ka na eh pilit ka pang papasayahin. Nakakamiss yung mga ganung kaibigan.
Minsan parang ‘me against the world’ na ang peg ko. Parang wala na kong magawa kundi maglabas ng sama ng loob dito. Gusto kong umiyak sa tao hindi sa blog ko. Kailangan ko din naman un. Pakiramdam ko masyado na kong kinokontrol ng mga tao sa paligid ko. Wala na kong freedom sabihin lahat ng gusto kong sabihin.
Buti na lang nandito anak ko, feeling ko sya na lang talaga ung tunay na nagpapasaya sakin. Bakit ba napakahirap maging tao sa mata ng magulang ko? Kailangan ba lagi na lang perpekto? Kailangan ba lagi na lang akong maging sunud-sunuran? Ni hindi nga ko binibigyan ng freedom i-express sarili ko. Anak ba gusto nyo? O robot na susunod sa lahat ng gusto nyo?
Tao din naman ako. May mga gusto, may karapatan magdesisyon para sa sarili at sa sariling pamilya.
Yung ginagawa nyong pagkulong sakin ay isa sa mga dahilan kaya ko ginustong magkaanak. Isa din yung dahilan kung bakit bago dumating si chase eh hate na hate ko buhay ko. Pinipigilan nyo ko sa mga bagay na kung sana pinabayaan nyong maranasan ko eh hindi umabot sa ganito ung sitwasyon nating lahat.
Stop giving me a reason to hate you more
